Ψυχολόγος Ηράκλειο Κρήτης - Θέμελη Π. Μαρία

Πότε κάποιος απευθύνεται σε Ψυχολόγο

Το άγχος, οι φοβίες, οι κρίσεις πανικού, η κατάθλιψη, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις συχνά οδηγούν ένα άτομο να απευθυνθεί σε ψυχολόγο.

Επιπλέον σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως μια απώλεια, ένας αποχωρισμός, ένας γάμος, η γέννηση ενός παιδιού, μια αλλαγή εργασίας ή κατοικίας, καθώς και οι πανεπιστημιακές εξετάσεις μπορεί να αποκτήσουν τη μορφή ενός επείγοντος ψυχικού αιτήματος, για το οποίο κάποιος αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει και να λάβει ψυχολογική υποστήριξη.

Ιδιαίτερη θέση έχουν και οι έφηβοι, καθώς έρχονται αντιμέτωποι με σύνθετες δυναμικές που αγγίζουν τόσο το σωματικό όσο και το ψυχικό πεδίο.

Συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου κάποιος χρειάζεται να έρθει αντιμέτωπος με προσωπικά ερωτήματα:
μια δυσκολία στη σχέση με τον σύντροφο, ένα οικογενειακό ζήτημα, ένα αίσθημα αδιεξόδου ή ακόμη και η ανάγκη για μια ώθηση ώστε να πραγματοποιήσει ένα σχέδιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συμβουλευτική ψυχολόγου μπορεί να αποτελέσει έναν χώρο σκέψης, λόγου και επεξεργασίας.

Θεραπευτική προσέγγιση

Όποιο κι αν είναι το αίτημα, η ψυχολόγος το υποδέχεται με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα και τη μοναδικότητα του κάθε υποκειμένου. 

Η θεραπευτική προσέγγιση δεν βασίζεται στην κατηγοριοποίηση των συμπτωμάτων ούτε στην απόδοση διαγνωστικών «ταμπελών». Επίσης, δεν εφαρμόζονται έτοιμες, τυποποιημένες λύσεις, ούτε επιδιώκεται η επαναφορά του ατόμου σε ένα προκαθορισμένο πρότυπο «ομαλότητας». Συνεπώς, η ψυχολογική εργασία δεν προϋποθέτει μια θέση γνώσης που υπαγορεύει τι είναι «καλό» για τον άλλον.

Ο λόγος, το σύμπτωμα και η ψυχαναλυτική εργασία 

Το άτομο καλείται να μιλήσει ελεύθερα για ό,τι το απασχολεί και το κάνει να υποφέρει. Ο λόγος ακούγεται χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις. Μέσα από αυτό, με κατάλληλες παρεμβάσεις, η ψυχολόγος βοηθά το υποκείμενο να βρει ή να εφεύρει τις δικές του υποκειμενικές λύσεις απέναντι σε αυτό που το δυσκολεύει.

Η αφήγηση της προσωπικής ιστορίας επιτρέπει μια νέα ανάγνωση των γεγονότων, την απόδοση διαφορετικού νοήματος ή ακόμη και την αποφόρτιση του συμπτώματος από κάθε νόημα. Η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται μέσα από στίξεις, τομές, ερμηνείες και ερωτήματα, σε μια διαλεκτική που οδηγεί στην υποκειμενική γνώση.

Ψυχνάλυση και ασυνείδητο

Όπως σημειώνει ο Λακάν, πρόκειται για «μια γνώση που το υποκείμενο δεν ξέρει ότι γνωρίζει». Μέσα από την ελεύθερη ομιλία και τον ελεύθερο συνειρμό, όπως δίδαξε ο Φρόυντ, αναδύεται μια άλλη σκηνή — μια κρυμμένη πραγματικότητα που δρα στο άτομο εν αγνοία του και παράγει συμπτώματα.

Δίνοντας φωνή στο ασυνείδητο μέσω της ομιλίας, τα συμπτώματα μπορούν να χάσουν τη δύναμή τους και να επιτραπεί η ανάδυση μιας ασυνείδητης γνώσης γύρω από την επιθυμία του υποκειμένου.